Իրենց զինակցին, հրամանատարին ու ընտանիքի հորը եւս մեկ անգամ մեծարելու էին եկել այն մարդիկ, ովքեր այս կամ այն կերպ Յուրայի հետ կապ են ունեցել: Նախաձեռնության հեղինակը ԵՊՀ-ում գործող <<Վարդանանք>> ռազմահայրենասիրական ակումբն էր, որին աջակցել էր համալսարանի ղեկավարությունը:

<<Նա միշտ մտահոգվում էր յուրաքանչյուր զինվորի ճակատագրով, հիվանդությամբ, վերքով: Կենցաղավարության մեջ շատ զուսպ մարդ էր` ամենաէժան ծխախոտը ծխող, ամենամաշված համազգեստները հագնող»>>- Յուրայի մասին ասում է ՊՆ հասարակայնության հետ կապերի եւ լրատվության վարչության պետի տեղակալ Ֆելիքս Պողոսյանը:

Նա հիշում է նաեւ, որ 1993 թ-ին, երբ դեռ Մարտակերտում էին, եւ Յուրան հանձնարարականներ էր տալիս զենքի ու զինամթերքի տեղափոխման վերաբերյալ, իրեն գումար է տալիս եւ պատվիրում, որ ծաղիկներ գնի եւ նամակի հետ հանձնի կնոջը` Իրինային` ծննդյան օրվա առթիվ: 

Իսկ միջոցառմանը ներկա Կոմանդոսն ասում է` երբ Յուրային հանդիպեց, ինքը զինվորներին սովորեցնում էր, թե ինչպես իրենց պահեն մարտի դաշտում, բայց խոստովանում է, որ ինքը Յուրայից ավելի շատ բան է սովորել: Իսկ Շուշիի դիրքերում 3 հրամանատարներ են փոխվել: 3-րդը Յուրան էր. նա չիջավ այդ դիրքերից այնքան, մինչեւ Շուշին չազատագրեց…

Յուրայի մասին հիշողությունները ժամանակ առ ժամանակ ընդմիջվում էին նրա մարտական ընկերների երգերով ու պարերով: Իսկ վերջում Երկրապահ կամավորական միության նախագահ Մանվել Գրիգորյանի կողմից <<26-ի Յուրան>> հետմահու պարգեւատրվեց <<5-րդ բրիգադ>> մեդալով: 

Նշենք նաեւ, որ ԵՊՀ պատմության թանգարանը տպագրության է պատրաստում մի գիրք, որում ներառված են լինելու համալսարանական բոլոր ազատամարտիկների մասին պատմող նյութեր, հիշողություններ: Իսկ վարդանանքցիները խոստացան, որ այդ լսարանում պարբերաբար անցկացվելու են բաց դասեր` Ղարաբաղյան ազատամարտի թեմայով: