Այդ ծրագիրն էր.

-         - ցրել բոլոր հայկական ընկերություններն ու կազմակերպությունները, ձերբակալել նրանց ղեկավարներին և երբևիցե երիտթուրքերի նկատմամբ թշնամություն դրսևորած անձանց, նրանց աքսորել Բաղդադի ու Մոսուլի շրջաններն ու ճանապարհին կամ այլուր բոլորին ոչնչացնել.

-         - նախապես հավաքել հայերի մոտ եղած բոլոր զենքերը.

-        -  հնարավոր բոլոր միջոցներով մահմեդականների մեջ թշնամություն զարգացնել, նրանց գրգռել հայերի դեմ.

-         - Վանի, Կարինի և Ադանայի շրջաններում, որտեղ հայերը իրենց նախկին գործունեությամբ մահմեդականների թշնամությունն էին վաստակել, կազմակերպել միջադեպեր այդ հարաբերություններն ավելի թշնամական դարձնելու համար.

-         - Կարինի, Վանի, Խարբերդի և Բաղեշի վիլայեթներում հայերի նկատմամբ հաշվեհարդարը հանձնարարել մահմեդական ազգաբնակչությանը, իսկ Ադանայում, Սեբաստիայում, Նիկոմեդիայում և Զմյուռնիայում, ընդհակառակը, զորքը պետք է ակտիվ մասնակցություն ունենա բռնագաղթին ու կոտորածին.

-        -  բնաջնջել 50-ից ցածր տարիք ունեցող բոլոր տղամարդկանց, իսկ կանանց ու երեղաներին մահմեդականացնել.

-        -  բռնագրավել այն անձանց ունեցվածքը, ովքեր ճողոպրել են արտասահման.

-        - պաշտոններից քշել հայ ծառայողներին.

-        -  բանակում եղած հայերին ոչնչացնել.

-        - գործողություններն ամենուրեք սկսել միաժամանակ և  հայերին թույլ չտալ ինքնապաշտպանության համար պատրաստվելու.

-         -մինչև կիրառման պահը ոչնչացման ծրագրի մասին պետք է իմանան միայն մի քանի ղեկավար գործիչներ*։

-------------- *Բուխարեստի գերմանական դեսպանատանը հայտնաբերված փաստաթղթերը ցույց տվեցին, որ 1914 թ. հուլիսին թուրքական և գերմանական ներկայացուցիչները միասին քննարկել և հավանություն են տվել հայերի բռնագաղթի ծրագրին։ 1914 թ. դեկտեմբերին և 1915 թ. հունվարին Թալեաթն ու Էնվերն այդ հարցի շուրջը խորհրդակցություններ են ունեցել Կ. Պոլսում գերմանական դեսպան Վանգենհեյմի հետ։ Վերջինս 1915թ. Մայիսի 12-ին հայտարարեց. «Թուրքերը միանգամայն ճիշտ են վարվում հայերի հետ»...

(Հայրենիք, 30 ապրիլի 1985թ.)